Βωμός

1. Δέρμα βελούδο αχ τόσο απαλό 
2. ,γλιστρούν τα χέρια στο αλαβάστρινο κορμί 
3. ,ναός ικεσία έρωτα,κι εσύ μια θεά 
4. .γονατιστός στο βωμό της να ανασαίνω βαθιά της μυρωδιές από μαγευτικά αρώματα 
5. . δέξου παράκληση θεά του έρωτα εσύ ........ σε ομίχλες του μυαλού να χάσω αισθήσεις και να παραπλανηθώ

στον έρωτα την ηδονή ......και με μαχαίρι δίκοπο ας θυσιαστώ.              

Δόθηκα........

Δόθηκα και παραδόθηκα στα χάδια τα φιλιά σου

και στα σεντόνια τ α λευκά έγραψα με αίμα

το όνομα μου.........

Δόθηκα και παραδόθηκα στον άψυχο έρωτα σου

και πότισα με δάκρυα τα σεντόνια τα λευκά σου

φιλί γλυκό αρχή,φιλί πικρό λόγια σκληρά

κι εγώ που νόμισα πως ο έρωτας μονάχα

χαμογελά.......

Δόθηκα στην χίμαιρα σου

φιλί πικρό..........καρδιά μου

όνειρο όμως μοναδικό.

ακόμα κάτω από το κρεββάτι σου

γράφει το όνομα μου

μικρή σταγόνα κόκκινη

κκύλησε και άφησε το αποτύπωμα μου.

Δόθηκα και παραδόθηκα

στο σώμα σου όχι στην καρδία σου

άψυχε έρωτα μου......

Nομίζοντας......

κι εγώ που νόμισα πως είδα το χαμόγελο σου
γλυκά τα χείλη σου να θέλουν να μου πούνε
λόγια αγάπης να ψιθυρίσουν
κι εγώ που νόμισα πως ήρθες φως μου
μα να όπως λεεi ο Ουράνης
ΘΑ ΠΕΘΆΝΩ ΕΝΑ ΠΈΝΘΙΜΟ ΤΟΥ ΦΘΙΝΌΠΩΡΟΥ ΔΕΊΛΙ.

Ζωή.........

Συντετριμμένος ο νους από τις άτιμίες του συνόλου,επιβεβλημένη κατανόηση ως προς την αλαζονεία, περιεχόμενο πλάνευσης.

Αχ εσύ Ζωής ακυβέρνητο καράβι, πορεύεται καθείς εκεί που οι άνεμοι λυσσομανούν.
Αχ εσύ Ζωή! γλυκιά με μπόλικη πίκρα σαν τούρτα πικραμύγδαλο.

Αχ εσύ Ζωή! ο έρωτας ένας απίστευτος πλανευτής που κρύβετε μέσα στις σκιές.
Αχ εσύ Ζωή!μικρά κομμάτια ευτυχίας συμπληρώνουν το παζλ .

Συντετριμμένος ο νους αποζητά μικρές χαρές με μείζον θέμα στάλες ευτυχίας, ταλάντευσεις και αμφιταλαντεύσεις, μπροστά και πίσω αγάπη και μίσος.

Αχ εσύ ζωή ,όσο το αίμα κόκκινο ρούχο θα φοράει και μέχρι να σταματήσει να κυκλοφορεί, δεμένες ευχές στο κοκαλάκι της νυχτερίδας της ζωής, δένω και εύχομαι. Ζωή................

....................................................το Ινδουιστικο Μάντρα αναπαριστά έναν κύκλο ζωής,
εδω ενα πανάρχαιο πλάσμα που
δείχνει μια πορειά Ζωής.... τυχερής και μα οχι τυχαίας.

Σιμά

σιμά η ώρα πλησιάζει
το τέλος όλων των εραστών
μικροί πειρατές κι αυτοί
τάξανε θησαυρούς με πάθη.

άνθρακες οι λέξεις οι πράξεις
σιμά η ώρα .
κοντοστέκω......................


σε μαγικά νησιά
εκεί μέσα στο ατέλειωτο γαλάζιο
είναι οι θησαυροί.


του μυαλού το φως
μέσα στην ψυχή .
στα
πέρατα του κόσμου
με το αγέρι να φυσά
εγώ ταξιδευτής

Περαστικός

Ανεπτυγμένη αίσθηση του τάχα

Ανάρτηση του δήθεν

Άλογα παραποιημένα λόγια

Έλθετε και εξέλθετε

Σεξουαλισμός και μη

Δύναμη μη απαγκίστρωσις απο ανθρώπων

Απλά ερωτικά φιλήδονα

Εξακριβωμένη αλήθεια του είναι.

Κόκκινη γραμμή σηματοδότης.

Το ρου.

Εσύ άγγελος ξεστρατισμένος.

Ευτυχία ζωής άραγε?

Και εσύ τι?

Περαστικός............

αγκαθι

στο χαράκωμα της ψυχής μου, βαθιά σκαμμένες οι ρυτίδες, χρωμάτισα τα τάχα της ψυχής κι έβαψα, γυμνή στέκω κλαίγοντας το χαμό μου κι εσύ αγκάθι χωρίς ρόδο μυρωμένο....

φεγγαρια μου............

• 

Λοιπόν έφτασα στο τέλμα μιας ζωής κι ζωή ρωτάει τι εμπειρίες εισέπραξες? ένα φεγγάρι γύριζα μαζί με τους σπουργίτες κλαδί. γινότανε το σπίτι μου τις νύχτες .

ένα φεγγάρι ο έρωτας με πήγαινε βαρκάδα μέσα σε εκείνα τα νερά έχανα τις αισθήσεις και έδενα όρκους στην καρδία με κορδέλες ξεφτισμενές όνειρα απατηλά.

ένα φεγγάρι η ζωή σταμάτησε τους δείκτες ανήμπορη με άφησε στου κρεβατιού την άκρη σιγή ακολούθησε μέχρι πολλά φεγγάρια και στην σημερινή πανσέληνο έδωσε την σπιρτάδα.


ένα φεγγάρι σκέφτομαι τσιγγάνος να νοθευτώ τον τρόπο του φευ γιου να κάνω πια ζωή κάθε κομμάτι της καρδίας κάθε κομμάτι του κορμιού σε ενα ταξίδι να χαθεί.


ένα φεγγάρι σκέφτομαι εσένα πια να βρω τον έρωτα την ηδονή μαζί σου να γευτώ πανσέληνο τα μάτια σου φεγγάρι η καρδία σου του έρωτα κλειδί εσύ γλυκά να συνεπάρει........

Ηθικά-Ανήθικα

Τεθλασμένες οι λέξεις,οι έννοιες
ποτέ δεν συναντήθηκαν
πάντα παράλληλα η μια να κοιτά
την άλλη

έτσι η Ζωή μια γραμμή μαζί
με άλλες δίπλα δίπλα
τεθλασμένη σχεδόν αόρατη πια
μια γραμμή μια λέξη

κι η δική σου πορεία τι απέγινε
σε πια λέξη σε πια γραμμή
κατοικεί σε πια παράλληλο΄?
ξέρω σκιά, αχνή ξέρω
μην απαντάς...


κι η δική μου η σιωπή
φωνή με κόμπο έγινε
ξανά αναρωτιέμαι
πόσο ηθική,ανήθικη
είναι τελικά η Ζωή



κι εγώ που σε περίμενα
με πέπλα στη Ζωή
νύφη μέσα στα κάτασπρα
του έρωτα ακόμα μια
φορά την γεύση να χαρεί



τεθλασμένη τελικά η Ζωή
ακόμα ένα μονοπάτι
παράλληλο βίο
χαμένη υπόσταση
νεκρό κρεββάτι(?)

εβαψα

πήρα πινέλο και έβαψα το γκρίζο
της καρδίας με φόντο ένα
κόκκινο βαθύ

πήρα πινέλο κι έβαψα κάθε σκιά
κρυμμένη με φόντο άσπρο
της άνοιξης ελπίδα



πήρα πινέλο κι έβαψα
γαλάζιο των ματιών
της θάλασσας των μενεξέδων


έγραψα κόκκινο του έρωτα
άσπρο για τις σκι ες
πράσινο Ελπίδας
γαλάζιο των ονείρων


πήρα πινέλο και έγραψα
πράσινο
χρώμα ελπίδας

Τάχα

Σπαραχτικές οι μέρες δίχως
την παρουσία σου

σπαραχτικές για τον έρωτα
ξανά χάθηκε στην παγωμένη
ματιά του τάχα σου

σπαρακτική η ζωή αν δεν ξέρεις
να ρουφάς κάθε στιγμή
οξυγόνου

Μα στα σπάργανα μια καινούργια
αγάπη γεννοβολά τον τάχα
έρωτα και τον βαφτίζει
αύριο.........